het mooiste geschenk, dat we onszelf kunnen geven, is er bewust voor te kiezen om onszelf te bevrijden van de illusie van het individuele lijden

 

CONDITIONERING DOOR DE ILLUSIE VAN HET INDIVIDUELE LIJDEN

 

om te begrijpen waarom ons leven als (jong)volwassene zoveel door individueel lijden wordt bepaald, is het wellicht zinvol om eerst kort stil te staan hoe dit lijden in ons leven wordt geïntroduceerd

 

als we op aarde komen, kennen we bijna uitsluitend pure, allesomvattende liefde

 

als pasgeborene kennen we enkel fysiek individueel lijden als onze basisbehoeften niet worden ingevuld en mentaal individueel lijden is ons onbekend

 

we kijken vol admiratie naar het aardse paradijs, waar we oneindig veel vormen, geuren, kleuren en geluiden van de pure, universele liefde ervaren

 

onze pure, kinderlijke liefde maakt dat we als kind onze omgeving onvoorwaardelijk vertrouwen en imiteren

 

zodoende imiteren we zonder filter de gedachten, woorden en handelingen van onze omgeving, die nog veelvuldig door individueel lijden zijn bepaald

 

bovendien passen we als kinderen ons gedrag aan een dominante volwassene om conflicten te vermijden

 

deze dominantie, zelfs al heeft ze de nobele bedoeling om ons te behoeden van een mogelijk onheil, is zonder uitzondering getriggerd door één of andere vorm van angst en zodoende door het individuele lijden  

 

zo zullen we in de toekomst door hetzelfde individuele lijden getriggerd worden en preventief ons gedrag aanpassen aan hetzelfde individuele lijden

 

stilaan groeien beide bovenstaande zaken uit tot overtuigingen en gewoonten, die in ons onderbewustzijn opgenomen worden en die ons leven bepalen, zonder dat we ons daarvan bewust zijn

 

zo worden we in meer of meerdere mate door de illusie van het individuele lijden geconditioneerd en vergeten we langzaam maar zeker het feit, dat we als kind een oneindige bron van pure liefde zijn geweest

 

ook al filteren we als volwassenen de informatie uit onze omgeving wel, uiteraard betekent dit niet dat de conditionering van het onderbewustzijn volledig stopt eenmaal we volwassen zijn geworden

 

een dagdagelijks voorbeeld hiervan vinden we in de audiovisuele reclame, die ons via de conditionering van ons onderbewustzijn probeert te beïnvloeden, opdat we ons koopgedrag zouden aanpassen

 

onderstaand enkele technieken, die ook door de reclame gebruikt worden, om het onderbewustzijn te conditioneren

 

terwijl we in een volledig ontspannen toestand zijn, wordt op een korte en eenvoudige manier een nieuwe en betere realiteit gesuggereerd, een ideale droomwereld, waarvan we ook deel kunnen uitmaken als we ons koopgedrag aanpassen

 

door een bekende persoon, een expert of een klantentevredenheidsenquête probeert men onze twijfel weg te nemen en de geloofwaardigheid van dit idee te verhogen

 

hetzelfde idee wordt ook zoveel als mogelijk herhaald

 

meer dan 2500 jaar geleden werd ons voor getoond, dat deze conditionering reversibel is en dat we konden kiezen om ons volledig autonoom opnieuw te bevrijden van dit individuele lijden, om opnieuw in pure, universele liefde te leven

 

ondanks dat deze bevrijding uitvoerig werd gedocumenteerd, is de mensheid anno 2022 nog steeds niet bevrijd van de illusie van het individuele lijden

 

 

DECONDITIONERING : HET MOOISTE GESCHENK, DAT WE ONZELF KUNNEN GEVEN

 

we kunnen ons de pertinente vraag stellen, waarom de bron van alle leven toelaat dat we geconditioneerd worden en dus afdwalen naar de illusie van het individuele lijden

 

als zij deze keuze voor ons zou maken en we dus automatisch ons ganse leven in de waarheid van de pure, allesomvattende liefde leven, zou dat alles toch veel eenvoudiger en efficiënter maken, toch?

 

het antwoord is even simpel, dan wel geniaal

 

dwingen, verplichten, verbieden … getuigen van angst en zijn zodoende inherent aan de illusie van het individuele lijden, zodat dergelijke handelingen nooit geassocieerd kunnen worden met de bron

 

als het leven in de waarheid van de pure, allesomvattende liefde niet het resultaat zou zijn van onze keuze, dan zou ze in feite geen betekenis hebben, net zoals de dag geen betekenis zou hebben zonder de nacht of de warmte zonder de koude

 

door ons de verantwoordelijkheid te geven om zelf bewust voor de bevrijding van de illusie van het individuele lijden te kiezen, laat ze toe, dat we onszelf het mooiste geschenk geven

 

zodoende geeft de bron ons de totale en onvoorwaardelijke vrijheid, accepteert ze zonder oordeel alles wat we doen en komt ze slechts in actie als we zelf niet meer bewust kunnen kiezen

 

eenmaal ons fysieke leven voorbij is, wordt onze conditionering gereset vooraleer onze ziel de bron van alle leven opnieuw vervoegt

 

daarna begint de cyclus gewoon terug van vooraf aan en wordt, indien nodig oneindig keer herhaald, want ook geduld is een teken van pure liefde